மஞ்சள் பூ

– கௌதம சித்தார்த்தன்

ஒரு கோப்பைத் தேநீர் அருந்த

அலுவலகத்தை விட்டு வெளியே வருகிறேன்

என் கபாலத்தைத் துளைத்துப் பாய்கிறது கோடை

வான் முகட்டும் கட்டிடங்களின் நிழலில் ஒதுங்கி நடக்கிறேன்

கட்டிட முகப்பில் தொங்கியபடி

வேலை செய்து கொண்டிருக்கும்

ஒரு தொழிலாளியின் நிழல் என்மேல் கடந்து போகிறது

நல்ல வெயிலில் உழுது விட்ட நிலம் போல மணம் பரப்பும்

அவனது உடலின் வாசனை என் கபோலத்தில் முத்தியெடுக்கிறது

 

அக்கணம்,

காங்கிரீட் காட்டின் நிழல்கள் மறைந்து

ஒரு மஞ்சள் பூ பொக்கென வெடிக்கிறது.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!